mánudagur, 23. nóvembergóðu ellegar illu heilli, þá er komið að síðustu mynd vikunnar frá tilteknum kauða á þrítugsaldri. já, næsta mynd vikunar mun renna undan rifjum einhvers kumpána á fertugsaldri. ég þekki hann að vísu ekki enn en svo segir mér þó hugur að hann verði viðkunnalegar gaur. í öllu falli, ekki mikið verri en hinn. kannski ögn eldri og reyndari en alls ekki mikið verri. en hvað um það, mynd vikunnar er enn einu sinni frá búdapest.
mánudagur, 16. nóvemberókei, ég kannski að renna ögn á rassinn með mynd vikunnar. já, ég gleymi mér aftur og aftur og aftur. hvað um það, betra seint en aldrei, nei? jú. þessi mynd er frá, já, búdapest.
sunnudagur, 8. nóvemberæi, ég gleymdi mér í síðustu viku. ég bið yður forláts. samt, ef við ímyndum okkur í andartak að vikan hefjist á mánudegi, svona eins og heilög ritning greinir okkur frá og fólk um víða veröld gefur sér, þá slepp ég kannski fyrir horn. hvað um það, mynd vikunnar er frá ungverjalandi. já, svona er um að litast sumstaðar í búdapest.
fimmtudagur, 29. októberallir sem hafa reynt að taka ljósmyndir vita að sumar ljósmyndir eiga erfiðari fæðingu en aðrar. já, til eru jafnvel myndir sem hafa krafist þess að ljósmyndarinn leggi sjálfan sig eða viðfangsefni sín í hættu. þessi mynd er ágætt dæmi um slíkt. á myndinni má sjá ungverska ógæfumenn reyna að tæla til sín ferðamenn í svikamyllu. þegar þessir viðkunnalegu kumpánar urðu mín varir--sem var einmitt um það leyti sem þessi mynd var tekin--þá varð uppi fótur og fit. þeir reyndu hvað þeir gátu að hafa af mér myndvélina og hótuðu mér öllu illu. þrátt fyrir að vera besta skinn, þá er ykkar einlægur asni þéttur á velli þegar þannig viðrar. þegar þessir ágætu herramenn áttuðu sig á því að ég yrði ekki hræddur, þá hætti þeim að lítast á blikuna og þorðu loks ekki öðru en að hörfa með skottið á milli lappanna. og það þarf víst ekki fjörugt ímyndunarafl til þess að átta sig á því að verr hefði hæglega geta farið.
sunnudagur, 18. októberókei, aðeins einn bíll enn og svo er ég hættur ...
sunnudagur, 11. októberég ætla að leyfa mér að lauma út fleirri bílum.
sunnudagur, 4. októberí búdapest kennir ýmisa grasa. til dæmis, þá má finna þar afar viðkunnanlega bíla. einkum og sér í lagi, já, þá má þar finna austurevrópskar og sovéskar bifreiðar í umtalsverðum mæli. nú, þegar ég var ungur, þá þóttu þessir bílar ekki merkilegur pappír. þeir þóttu eiginlega allra síðasta sort. það verður nú samt að segjast að þessir bílar hafa elst mun betur en margur eitt sinn ætlaði. já, við verðum að viðurkenna núna að það leynist ákveðin fegurð í þessum bílum. þeir búa yfir einstökum karakter sem tímans tönn hefur farið varlega um á meðan jafnaldrar þeirra eru flestir orðnir að óttalegum skrípum. ég ætla þessi orð allra síst sem einhvers konar predikun en ég ætla samt að leyfa mér að impra á sannleika sem oft vill gleymast: því er nefnilega þannig með svo afar margt farið, að tíminn verður bara að fá að leiða gildi þess í ljós. já, litli ljóti andarunginn leynist æri víða.
miðvikudagur, 30. septemberstundum gleymir maður sér. já, til að mynda, þá er ég kominn til skotlands fyrir þó nokkru síðan en einhvern veginn tókst mér að gleyma því að ég héldi úti svokallað blogg. kannski segir það meira um blogg en mig. það er ekki gott að segja samt. engu að síður, fyrst óminnishegrinn hefur kosið að kveðja mig, þá finnst mér aðeins við hæfi að byrja með mynd sem ætti ekki að vera. eiginlega óttalegri ómynd, ef svo mætti að orði komast.
sunnudagur, 12. júlíþá er komið að síðustu myndinni að sinni. ég held heim á leið eftir tæpa viku með örlitlum útidúr í ungverjalandi. þar til ég sný aftur í haust, þá bið ég þig vel að vera.
og já, þessi mynd er einnig frá manhattan. myndin er af hinni svokölluðu empire state byggingu.
miðvikudagur, 8. júlíenn önnur mynd vikunnar frá manhattan. en í manhattan fær maður stundum á tilfinninguna, eins og þessi litla kirkja, að háhýsin séu við það að hrynja á sig.
sunnudagur, 28. júníenn önnur mynd frá manhattan. þessi mynd er tekin ofan af háhýsi í morgunsárið.
sunnudagur. 21. júníég ætla að leyfa mér að lauma út tveimur myndum þessa vikuna. báðar myndirnar eru teknar af hinni svokölluðu brooklyn brú: sú fyrri í átt manhattan, sú seinni í átt að himni.
sunnudagur, 14. júníennþá er það new york. mynd vikunnar er af svokallaðri brooklyn brú.
sunnudagur, 7. júníég ákvað að lauma frá mér tveimur myndum þessa vikuna. ég veit að slíkt er ósvífið og ónærgætið. en svona er ég bara. báðar myndirnar eru áframhald þema síðustu viku: háhýsi. þegar maður er fæddur og uppalinn á guðsvolaðri eyju þar sem moldarkofarnir rísa varla upp úr jörðinni, þá getur maður ekki annað en verið fullur lotningar frammi fyrir svona risavöxnum kumböldum. engu að síður, þá varð ég það líka.
